Borderline Kişilik Bozukluğu Olan Çocuğumun Yalnızlık Korkusu İle Nasıl Başa Çıkabiliriz?
Merhaba, 22 yaşında borderline kişilik bozukluğu tanısı almış bir kızım var. Son zamanlarda yalnız kalmaktan aşırı derecede korktuğunu, terk edilme hissinin çok arttığını ve bu nedenle sürekli yanımda olmamı istediğini fark ettim. Kendi sosyal çevresinden uzaklaşıyor, odasından çıkmak istemiyor ama yalnız da kalamıyor. Bu durum hem onun hem de aile olarak bizim hayatımızı zorlaştırıyor.Borderline kişilik bozukluğunda yalnızlık korkusu ile nasıl başa çıkılır? Bir anne olarak ona nasıl destek olabilirim? Onun bu terk edilme korkusunu azaltmak için neler yapabiliriz? Profesyonel destek sürecinde aileler nasıl bir rol oynamalı? Bu konuda bize yol göstermenizi rica ediyorum.
Murat BİLİM Psikolog
Öncelikle bu zorlu süreçte kızınıza gösterdiğiniz sabır ve anlayış için sizi tebrik etmek isterim. Borderline kişilik bozukluğunda yalnızlık ve terk edilme korkuları oldukça yaygın görülen ve kişiyi derinden etkileyen semptomlardandır. Bu korkular genellikle duygusal düzenlemede yaşanan zorluklarla bağlantılıdır ve kişinin ilişkilerinde yoğun dalgalanmalara neden olabilir. Kızınızın yaşadığı bu duyguların bozukluğun doğal bir parçası olduğunu bilmek, durumu kişiselleştirmemeniz açısından önemlidir.
Borderline kişilik bozukluğunda yalnızlık korkusuyla başa çıkmak için öncelikle duygu düzenleme becerilerinin geliştirilmesi büyük önem taşır. Diyalektik Davranış Terapisi (DDT) gibi kanıta dayalı terapiler, bu alanda oldukça etkili sonuçlar vermektedir. Bu terapiler bireye, yoğun duygularla baş etme, stres toleransını artırma, kişilerarası ilişkilerde sınır koyma ve öz-değer geliştirme konularında beceriler kazandırmayı hedefler. Aile desteği ise bu sürecin en önemli tamamlayıcı unsurlarından biridir.
Bir anne olarak kızınıza destek olmak için, onun duygularını geçersiz kılmadan dinlemek ve anlamaya çalışmak ilk adım olabilir. "Seni anlıyorum, yalnız hissetmek gerçekten zor olmalı" gibi empatik ifadeler kullanmak, onun duygusal olarak kabul gördüğünü hissetmesine yardımcı olur. Ancak aynı zamanda sağlıklı sınırlar koymak da önemlidir; sürekli birlikte olma isteğinin, her ikinizin de bireysel alan ihtiyacıyla dengelenmesi gerekir. Yavaş yavaş, güvenli bir şekilde yalnız kalma sürelerini kademeli olarak artırmak için birlikte plan yapabilirsiniz.
Unutmayın ki borderline kişilik bozukluğu tedavisi uzun soluklu bir süreçtir ve profesyonel destek bu yolculuğun temel taşıdır. Düzenli terapi seanslarına devam etmek ve gerektiğinde psikiyatrik değerlendirme almak çok önemlidir. Aile terapisi seansları da hem iletişimi güçlendirmek hem de aile üyelerinin bu süreçte nasıl destek olabileceğini öğrenmek için faydalı olabilir. Mersin'de bu konuda deneyimli psikolog ve psikiyatristlerden destek almanızı öneririm. Sabırlı ve istikrarlı bir yaklaşımla, kızınızın yalnızlık korkusuyla başa çıkma becerilerini geliştirmesi mümkündür.
