Obsesif kompulsif bozukluk
Obsesif kompulsif bozukluk (OKB), kişinin istenmeyen, tekrarlayan düşünceler (obsesyonlar) ve bu düşünceleri bastırmak için yaptığı tekrarlayıcı davranışlar (kompulsiyonlar) ile karakterize bir anksiyete bozukluğudur.
Obsesif kompulsif bozukluk (OKB), bireyin günlük yaşamını önemli ölçüde etkileyen, tekrarlayan ve istenmeyen düşünceler (obsesyonlar) ile bu düşüncelere yanıt olarak gerçekleştirilen tekrarlayıcı davranışlar veya zihinsel eylemler (kompulsiyonlar) ile kendini gösteren bir psikiyatrik bozukluktur. DSM-5’te obsesif-kompulsif ve ilişkili bozukluklar kategorisinde yer alır. Obsesyonlar kaygı, endişe veya rahatsızlık yaratırken, kompulsiyonlar bu rahatsızlığı geçici olarak azaltmayı amaçlar.
Belirtileri / Özellikleri
OKB belirtileri obsesyonlar ve kompulsiyonlar olarak ikiye ayrılır. Yaygın obsesyonlar arasında kirlenme/bulaşma korkusu, simetri/düzen takıntısı, zarar verme veya hata yapma endişesi, istenmeyen cinsel veya dini düşünceler bulunur. Kompulsiyonlar ise aşırı el yıkama, kontrol etme, sayma, düzenleme, dua etme veya sessizce tekrarlama gibi davranışlardır. Bu belirtiler genellikle günde en az bir saat sürer ve belirgin sıkıntıya veya işlevsellikte bozulmaya yol açar.
Sebepleri / Mekanizması
OKB’nin kesin nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte, biyolojik, genetik ve çevresel faktörlerin etkileşimi sonucu ortaya çıktığı düşünülmektedir. Beyindeki serotonerjik sistemdeki düzensizlikler, orbitofrontal korteks ve bazal gangliyonlar gibi bölgelerdeki anormallikler rol oynayabilir. Ayrıca, ailede OKB öyküsü olması riski artırır. Stresli yaşam olayları, travma veya enfeksiyonlar (örneğin, streptokok enfeksiyonu sonrası çocuklarda PANDAS) tetikleyici olabilir.
Ne Zaman Profesyonel Destek Almalı
Obsesyonlar veya kompulsiyonlar günlük yaşamı, işlevselliği veya sosyal ilişkileri belirgin şekilde etkiliyorsa, klinik bir psikoloğa veya psikiyatriste danışılması önerilir. Erken müdahale, tedavi başarısını artırabilir. Tedavide bilişsel davranışçı terapi (özellikle maruz bırakma ve tepki önleme) ve ilaç tedavisi (SSRI’lar) etkili yöntemlerdir.