Bağımlı kişilik bozukluğu

Bağımlı kişilik bozukluğu, aşırı bakım ve yönlendirme ihtiyacı, boyun eğici davranışlar ve ayrılık korkusu ile karakterize bir kişilik bozukluğudur.

Bağımlı kişilik bozukluğu (BKB), bireyin başkaları tarafından bakılma ve yönlendirilme ihtiyacının aşırı ve yaygın olmasıyla tanımlanan bir kişilik bozukluğudur. DSM-5’te B kümesi kişilik bozuklukları arasında sınıflandırılır. Bireyler, günlük kararlarda başkalarına aşırı güvenme, sorumluluk almaktan kaçınma ve terk edilme korkusuyla pasif kalma eğilimindedir.

Belirtileri / Özellikleri

Bağımlı kişilik bozukluğu belirtileri arasında başkalarından aşırı onay ve tavsiye alma ihtiyacı, kendi başına karar vermede zorluk, başkalarının sorumluluk almasını isteme, anlaşmazlıktan kaçınma, yalnız kalamama ve bir ilişki sona erdiğinde hemen yenisine başlama eğilimi yer alır. Bireyler sıklıkla kendilerini yetersiz hisseder ve eleştirilere aşırı duyarlıdır.

Sebepleri / Mekanizması

Bağımlı kişilik bozukluğunun nedenleri tam olarak bilinmemekle birlikte, genetik yatkınlık, erken dönem aşırı koruyucu veya otoriter ebeveyn tutumları, kaygılı bağlanma stilleri ve kültürel faktörlerin rol oynadığı düşünülmektedir. Psikodinamik kuram, bireyin ayrılık kaygısıyla başa çıkmak için başkalarına bağımlı hale geldiğini öne sürer.

Ne Zaman Profesyonel Destek Almalı

Bağımlı kişilik bozukluğu belirtileri günlük işlevselliği, iş hayatını veya sosyal ilişkileri belirgin şekilde etkiliyorsa, kişi yalnız kalma korkusuyla sağlıksız ilişkileri sürdürüyorsa veya sürekli bir boşluk ve çaresizlik hissi yaşıyorsa bir ruh sağlığı uzmanına danışılması önerilir. Psikoterapi, özellikle bilişsel davranışçı terapi ve psikodinamik terapi, bağımlılık kalıplarını değiştirmede etkili olabilir.