Loneliness (Yalnızlık)

Yalnızlık, kişinin mevcut sosyal ilişkilerinin nicelik veya nitelik açısından arzu ettiği düzeyde olmamasından kaynaklanan öznel bir sıkıntı ve üzüntü halidir.

Yalnızlık, kişinin sosyal ilişkilerinin arzu ettiği gibi olmaması sonucu ortaya çıkan, öznel ve genellikle olumsuz bir duygusal deneyimdir. Fiziksel olarak yalnız olmaktan farklıdır; kişi kalabalık içinde de yalnızlık hissedebilir. Yalnızlık, depresyon, kaygı ve düşük benlik saygısı gibi psikolojik sorunlarla ilişkilendirilmiştir. DSM-5’te doğrudan bir tanı kategorisi olmamakla birlikte, çeşitli ruhsal bozuklukların belirtisi veya risk faktörü olarak değerlendirilir.

Belirtileri / Özellikleri

Yalnızlık duygusu; üzüntü, boşluk hissi, sosyal ortamlardan kaçınma, uyku ve iştah değişiklikleri, konsantrasyon güçlüğü gibi belirtilerle kendini gösterebilir. Kronik yalnızlık, bağışıklık sistemi zayıflaması ve kardiyovasküler sorunlar gibi fiziksel sağlık problemleriyle de bağlantılıdır.

Sebepleri / Mekanizması

Yalnızlığın nedenleri arasında sosyal beceri eksiklikleri, olumsuz bilişsel kalıplar (örneğin, reddedilme beklentisi), yaşam değişiklikleri (taşınma, kayıp), kültürel faktörler ve teknoloji bağımlılığı sayılabilir. Beyinde sosyal acıyı işleyen bölgelerin (örneğin, ön singulat korteks) fiziksel acıyla ortak nöral devreler kullandığı gösterilmiştir.

Ne Zaman Profesyonel Destek Almalı

Yalnızlık hissi sürekli hale geldiğinde, günlük işlevselliği bozduğunda, depresyon veya kaygı gibi eşlik eden belirtiler varsa bir klinik psikoloğa danışılması önerilir. Profesyonel destek, bilişsel davranışçı terapi gibi yöntemlerle yalnızlıkla başa çıkma becerilerini geliştirmeye yardımcı olabilir.