Ergenlik döneminde 14 yaşında kızım var ve iletişim sorunumuz var.
Kızımla aramızdaki bağın giderek koptuğunu hissediyorum ve bu beni çok korkutuyor. 14 yaşındaki kızım, odasına kapanıyor, sorularıma tek kelimelik cevaplar veriyor ve sürekli telefonuyla ilgileniyor. Onunla konuşmaya çalıştığımda ya gözlerini deviriyor ya da “Tamam anne, yeter” diyerek konuşmayı kesiyor. Eskiden her şeyini anlatırdı, şimdi ise duvarlar ördü. Ona ulaşamamanın verdiği çaresizlik ve kaygı beni çok yoruyor. Bu iletişimsizlik dönemi normal mi, yoksa ben bir şeyleri yanlış mı yapıyorum? Onunla sağlıklı bir diyalog kurmanın yollarını nasıl bulabilirim, yoksa bu mesafeyi kapatmak için çok mu geç kaldım?
Murat BİLİM Psikolog
Öncelikle belirtmek isterim, bir ebeveyn olarak çocuğunuzla aranızdaki bağın zedelendiğini hissetmek gerçekten yorucu ve üzücü olabilir. Bu durumun ergenlik döneminin doğal bir parçası olduğunu ve birçok ailenin benzer deneyimler yaşadığını bilin. Ergenlik, bireyin kimlik arayışı ve bağımsızlık geliştirme çabası içinde olduğu bir dönemdir. Bu süreçte ebeveynlerden uzaklaşma, mahremiyet ihtiyacının artması ve akran ilişkilerine daha fazla önem verme oldukça yaygın görülür. Dolayısıyla, yaşadığınız iletişim zorlukları büyük olasılıkla sizin bir şeyleri yanlış yapmanızdan değil, gelişimsel bir dönemin getirdiği doğal bir değişimden kaynaklanıyor. Hiçbir şey için geç kalmış sayılmazsınız; ilişkiler her zaman yeniden yapılandırılabilir. Onunla sağlıklı bir diyalog kurmanın yollarını ararken, iletişim kurma biçiminizi ve zamanlamanızı gözden geçirmek faydalı olabilir. Doğrudan soru sormak ve sorgulayıcı bir tavır takınmak, ergenlerde genellikle direnç yaratır. Bunun yerine, birlikte yapmaktan keyif aldığı bir aktiviteye (örneğin, birlikte yemek yapmak, kısa bir yürüyüşe çıkmak veya sevdiği bir dizi/filmi izlemek) davet ederek, doğal bir sohbet ortamı yaratmayı deneyebilirsiniz. Konuşmalarınızda onun ilgi alanlarına (müzik, sosyal medya trendleri, arkadaşlık ilişkileri) dair açık uçlu ve yargılayıcı olmayan sorular sorun. Örneğin, "Bugün okul nasıldı?" yerine, "Bugün en çok neye güldün?" gibi daha spesifik ve olumlu bir soru iletişimi başlatmak için daha etkili olabilir. Onu dinlerken telefonunuzu bir kenara bırakarak tüm dikkatinizi verdiğinizi göstermeniz, onun da size açılması için güvenli bir alan oluşturur. Ayrıca, iletişim kurma çabalarınızda sabırlı olmanız ve küçük adımlarla ilerlemeniz önemlidir. Ani bir yakınlaşma beklemek yerine, gün içinde küçük temas noktaları yaratın. Odasına girmeden kapıyı tıklatmak, iyi geceler dileyerek kısa bir sohbet başlatmak gibi küçük jestler, onun özel alanına saygı duyduğunuzu hissettirir. Duygularınızı da uygun bir dille ifade edebilirsiniz; "Seninle konuşamadığım zaman seni özlüyorum" gibi bir cümle, suçlayıcı olmayan bir yaklaşımla ihtiyacınızı iletebilir. Unutmayın ki, bu dönemde sizin varlığınızı ve koşulsuz sevginizi hissetmeye ihtiyacı var, ancak bunu kendi tercih ettiği mesafeden deneyimlemek istiyor. Son olarak, bu süreçte kendi duygusal yükünüzü hafifletmek ve size özgü dinamikleri anlamak için psikolog ile görüşmeyi düşünebilirsiniz. Profesyonel bir psikolog, hem kızınızın içinde bulunduğu gelişimsel dönemi anlamanıza hem de iletişim stratejilerinizi güçlendirmenize yardımcı olacaktır. Her ailenin dinamikleri farklıdır ve kişiye özel destek, bu zorlu geçiş dönemini daha sağlıklı yönetmenizde size çok değerli araçlar sağlayabilir.
Psikolog Murat Bilim Sorunuza Özel Bunları Önerdi
Uzmanınız bu konuyla ilgili faydalı bulacağınız kaynakları sizin için seçti.